เพิ่งรับนิตยสารมาใหม่ ฉลองปีใหม่หมูๆ ใจอยากได้เนชั่นเนลจีโอกราฟิคแต่ไหงหลายเป็น "Nature Explorer" แต่ก็ช่างเถอะ เปิดรับมุมมองใหม่ของนิตยสารเล่มนี้สักหน่อย อ่านไปอ่านมาจนคอลัมน์ถูกใจ ก็เลยขอเอาลงในบล็อคให้ประเดิมเรื่องแรกเลย เพื่อใครบางคนยังไม่รู้ตัวว่าคุณกำลังจะกลายเป็น "Backpacker"
สิ่งที่ 1. แค่คิด จะทำอะไรด้วยตัวเอง ก็อาจจะเข้าข่าย "แบ็กแพ็กเกอร์" (หรือต่อไปนี้ขอเรียกสั้นๆว่า "บีพี" BP : Backpacker) นัยที่ว่าบีพีรักที่จะสำรวจโลกด้วยกำลังของตัวเอง เริ่มจากตั้งแต่คิดสถานที่เที่ยว กำหนดแผนเดินทาง จองตั๋วเครื่องบิน จองล่วงหน้าหรือเดินท่อมๆ หาที่พักเมื่อไปถึงจุดมุ่งหมาย จัดการกำจัดความหิวในแต่ละมื้อ เดินทาง (...และอาจจะหลงทาง - -") ไปที่เที่ยวต่างๆ ของสถานที่นั้นๆ ซึ่งอาจหมายรวมถึงการต้องต่อคิวซื้อตั๋ว ต่อคิวเข้าชมจุดท่องเที่ยวนั้นๆ ด้วย เวลา 1 ชั่วโมงที่ยืนเข้าคิวไม่ทำให้บีพีต้องย้อท้อ เท่ากับการนั่งรถชมวิว 2 ชั่วโมง แต่เก็บภาพสถานที่ตามรูปโปสการ์ดเมืองนั้นๆ ได้อย่างครบถ้วน
สิ่งที่ 2. นิยามบีพี ให้สั้นที่สุดได้ด้วยคำเดียวว่า "เบา" (- -?...) กระเป๋าเดินทางต้องเบา ราคาค่าเดินทางก็ต้องเบา ค่าที่พักก็ขอเบาๆ อีก ซึ่ง "เบา" ในที่นี้เป็นความหมายเดียวกับคำว่า "ประหยัด" (*0*) โดยไม่เกี่ยวกับตัวเลขในบัญชี ที่แม้ว่าจะมีตัวเลขหลักหกหรือเจ็ดก็เป็นบีพีได้ เพราะบีพีคือรูปแบบหนึ่งที่คนเดินทางจะใช้ชีวิตในราคาประหยัด แบกของอย่างเบาๆ และพักในที่พักราคากันเองที่มาพร้อมกับความเป็นกันเองของเจ้าบ้าน
สิ่งที่ 3. ด้วย เงื่อนไขที่ว่าบีพีมักเดินทางด้วยพาหนะสาธารณะ รวมถึงพาหนะส่วนตัวอย่างสองเท้า ที่ต้องเดิน เดิน และเดินโดยเฉพาะเดินหาที่พัก หรือวิ่งเร็วจี่เพื่อขึ้นรถไฟที่กำลังออกจากท่า จึงจำเป็นต้องแพ็กกระเป๋าเดินทางให้เบาที่สุด เอาไปเฉพาะของที่จำเป็น เสื้อผ้าติดกระเป๋าแต่พอตัว แต่มากครั้งในการซัก (โอโม 10 บาทเท่านั้น !!) เพื่อให้เดินทางได้คล่องตัวที่สุด
สิ่งที่ 4. นั้นจึง หมายต่อไปว่า บีพีมักแบบเป้สะพายหลัง ซึ่งก็กลายเป็นที่มาของคำว่า "Backpacker" ในภาษาอังกฤษ แปลแบบตรงตัวว่า ผู้ที่เดินทางด้วยแบ็กแพ็ก หรือเป้สะพายหลัง อย่างไรก็ดี เป้หลังยุคนี้ได้รับการพัฒนาไปมากโข ถึงขั้นติดล้อให้เข็นเลื่อนไปได้โดยไม่ต้องให้หลังแบกรับน้ำหนักที่หลายครั้งบีพีแทบอยากโยนเป้ลงน้ำให้รู้แล้วรู้รอดไป ( เอ็งลองมาแบกบ้างไหมละ แล้วจะ"รู้สึก"อย่างแรง -"-) และบางครั้ง บางคน บางกรณีที่สังขาร (แม่เจ้า...หลังเดี้ยง !!) และสถานการณ์ (ล้อหลุด...) ไม่เป็นใจ ซึ่งยังคงต้องยกขึ้น-ยกลงพาหนะสาธารณะ หรือบันไดหลายขั้นของโฮลเต็ลที่ไร้ลิฟต์...
สิ่งที่ 5. นอนค้าง อ้างแรมในโฮลเต็ลหรือเกสต์เฮาส์ (Geust house) แบบพอเพียง (รักพ่อ...)ได้อาหารเช้าฟรี มีเพื่อนร่วมห้องฝูงหนึ่ง (อาจจะประมาณ 2-10 คน ขึ้นอยู่กับขนาดของห้อง และพื้นที่คงเหลือ) แถมได้เพื่อนใหม่ร่วมห้อง ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรม ซึ่งเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่บีพีได้ลุ้นกับการพบเจอกลุ่มคนที่รักการเป็นบีพีเช่นเดียวกับตัวเอง และบ้างจะสานสัมพันธ์ไมตรี จนถึงขั้นสนิทชิดเชื้อ จนกระทั้งแต่งงานก็มี (*-*)
สิ่งที่ 6. นักเดินทาง ช่างประหยัดอย่างบีพีจึงประหยัดเงิน ประหยัดของ แต่ฟุ่มเฟือยเวลา สุร่ยสุร่ายไปกับการนึกคิด (เพ้อฝัน...) แสวงหา และปฎิสัมพันธ์กับความเป็นท้องถิ่น บีพีไม่รีรอที่จะนั่งคุยกับคุณป้าซึ่งง่วนถักนิตติ้งถุงเท้าคู่ใหม่ให้หลาน ซักถามชาวประมงที่เพิ่งขึ้นมากจากเรือหาปลา นั่งเขียนไดอารี่ บันทึกเทปเสียง หรือส่งโปสการ์ดร่อนถึงเพื่อนๆ ที่บ้านเก่า ท่องเมืองเหนื่อยแล้วก็หันไปที่สวนสาธารณะ หามุมพื้นสีเขียวเย็นๆ (พื้นหญ้านั้นแหละ... ไม่ต้องงง) ทิ้งตัวลงนอนมองท้องฟ้า สูดดมกลิ่นไอของเมืองให้ซึบซับเข้าไปในหัวใจ
และสิ่งที่ 7. เพราะ เอาเข้าจริงบีพีให้ความสนใจกับการเข้าถึงความเป็นเมืองนั้นๆ อยากรู้อยากเห็นถึงรูปแบบ ความคิด และการใช้ชีวิตของแห่งหนนั้นอย่างที่มันเป็นอยู่ ไม่ใช่ประสบการณ์ความเคยคุ้นเหมือนอยู่บ้านทั้งๆ ที่บ้านตัวเองอยู่อีกซีกโลก หากสนใจในความแตกต่างของชาติ ศาสนา ภาษา วัฒนธรรม ประเพณี อาหารการกิน เพื่อเรียนรู้ในความแตกต่างที่เหมือนกันและอยู่ร่วมกันได้ของมนุษยโลก
หากใครผู้ใดที่ได้อ่าน และเข้าข่ายติ๊กถูก 3 ใน 7 สิ่งนี้ หรือเอาแค่ข้อเดียวก็ได้ (เอ๊ะ...ยังไงวะ - -*) ก็ขอต้อนรับสู่คลับบีพี ที่ที่ของการเป็นส่วนหนึ่งที่จะหยิบเรื่องราวระหว่างการเดินทาง พร้อมกระเป๋าเดินทางใบน้อยที่เบาๆ และสตงสตางค์ที่เล็กน้อย เมื่อเทียบกับที่คุณจะได้ถ่างตาดูโลกกว้างของบีพีให้กว้างขึ้น ...จบบริบูรณ์
